Jakość sadzonek wpływa na przyjmowanie się roślin oraz wzrost i plenność w pierwszych latach po posadzeniu. Sadzonka powinna mieć zapewnioną odpowiednią wilgotność przez okres przechowywania aż do momentu sadzenia. Powinna posiadać 3-4 pąkowy odcinek pędu, a trzon korzeniowy powinien mieć długość w granicy 25-35 cm.
Rozstawa zależy od sposobu prowadzenia winnego krzewu. Odmiany silnie rosnące powinny być sadzone w większej rozstawie i prowadzone w wysokich, przestrzennych formach. Natomiast odmiany słabo rosnące powinny być sadzone w mniejszej rozstawie i prowadzone w niższych formach. W Polsce dominuje prowadzenie winorośli w formie jednoramiennego Guyota lub Casenave’a, z pniem o wysokości do 70 cm. W rzędzie, w zależności od odmiany, odległość miedzy krzewami wynosi od 1 m (odmiany słabo rosnące) do 1,5 m (odmiany silnie rosnące). Szerokość międzyrzędzi uzależniona od konfiguracji (nachylenia) terenu oraz stopnia mechanizacji prac. Najczęściej są to odległości mieszczące się w granicach 2 – 2,5 m (na zboczach) oraz 3,5 m (na terenach płaskich) (Senator 2008, Myśliwiec 2013).
Sadzonki powinny pochodzić z kwalifikowanych szkółek. Korzenie występujące powyżej nasady powinny być usunięte by korzenie szkieletowe mogły się lepiej rozwijać. Sadzonki przed posadzeniem należy przyciąć na 2-3 pąki i posadzić tak, aby całe rośliny były przykryte ziemią a wystawały tylko ich dwu – trzy centymetrowe końce. Sadzonki wyprodukowane w doniczkach mogą być wysadzone w dowolnym czasie (Senator 2008).
Dołki kopiemy szpadlem lub świdrem na głębokość około 40-45 cm i średnice 20-25 cm, następnie umieszczamy w nich paliki o wysokości 180 cm. W pierwszych dwóch latach uprawy podpory te są niezbędne. Jeśli sadzonka nie jest doniczkowana i posiada dwa lub więcej pędów, to pozostawiamy tylko najsilniejszy, a słabsze należy usunąć, ponieważ sadzonki obficie ulistnione silnie transpirują co prowadzi do słabszego przyjmowania się roślin.
Wiosną sadzonkę umieszcza się w wykopanym dole na usypanym kopczyku z żyznej gleby. Po przysypaniu sadzonki do połowy ziemią, zaleca się wlanie 3-5 l wody, w celu dobrego przylgnięcia gleby do korzeni. Po czym całkowicie sadzonka powinna być przykryta glebą z uformowaniem 2-3 centymetrowego kopczyka. Przy sadzeniu jesiennym sadzonki nie są przycinane oraz jeśli gleba jest w miarę wilgotna nie podlewa się jej w trakcie sadzenia. Na zimę formuje się ziemne kopce wysokie na 20-30 cm odgarniane dopiero wiosną. Dołki przed sadzeniem mogą być zaprawione przefermentowanym obornikiem bydlęcym lub przefermentowanym kompostem w ilości około 2-3 kg na każdy dołek. Korzenie nie powinny mieć jednak bezpośredniego kontaktu z obornikiem, dlatego obornik lub kompost przykrywa się kilkucentymetrową warstwą gleby, po czym do tak przygotowanego dołka wkłada się sadzonkę. W młodej winnicy pojawiające się korzenie podpowierzchniowe powinny być systematycznie usuwane, a powinny rozwijać się przede wszystkim korzenie szkieletowe (Myśliwiec 2013).