Cięcie krzewów
Spośród wszystkich roślin owocowych krzew winorośli wymaga najsilniejszego cięcia. Krzewy, które nie są cięte zagęszczają się nadmiernie, a uzyskane z takich krzewów owoce charakteryzują się niską jakością. Z kolei zbyt silne cięcie także jest niewłaściwe ponieważ, pobudza rośliny do silnego wzrostu, co negatywnie odbija się na wielkości i jakości plonu (Myśliwiec 2013).

Ogólne zasady cięcia winnych krzewów
Rana po cięciu musi być możliwie jak najmniejsza, gładka i zabezpieczona maścią ogrodniczą. Na łozie cięcie wykonuje się zazwyczaj 10-15 mm nad węzłem, a płaszczyzna cięcia powinna być odchylona w stronę przeciwną do pąka, by nie dochodziło do zalewania pąka. W zależności od liczby pozostawionych węzłów wyróżnia się trzy cięcia: cięcie krótkie, średniej długości lub długie.
Cięcie krótkie polega na tym by na łozie pozostawić od 1 do 4 pąków. Takie cięcie w przypadku niektórych odmian odbija się negatywnie na plonowaniu. Skutkiem takiego cięcia jest także mniej równomierne rozmieszczenie latorośli, co pogorsza nasłonecznienie i przewietrzanie krzewów. Ponadto, po takim cięciu latorośla gorzej drewnieją, a w zimię częściej przemarzają. Takie cięcie wykonywane jest sporadycznie.
Cięcie średniej długości jest to takie cięcie, w wyniku którego pozostaje 5-8 pąków. Stosuje się je wówczas gdy krzewy źle znoszą krótkie cięcie.
Cięcie długie jest najbardziej naturalnym sposobem cięcia winorośli bardzo przydatnym w polskich warunkach klimatycznych. Przy tego rodzaju cięciu pozostawia się 9 lub więcej pąków. Większość odmian dobrze znosi tego typu cięcie. Typowymi formami krzewów w których stosuje się to cięcie jest jedno i dwuramienny sznur Guyota. Krzewy winorośli w polskich warunkach klimatycznych najlepiej plonują przy cięciu długim (Myśliwiec 2013).

Rodzaje cięć krzewów winorośli
Cięcie formujące, stosuje się w celu uzyskania zaplanowanej formy prowadzenia krzewów winorośli. Formowanie i cięcie krzewów zależy od odmiany, sposobu prowadzenia winnicy i warunków klimatycznych (Myśliwiec 1992).
Zasadnicze cięcie winorośli, polega na przycięciu zdrewniałych pędów jednorocznych które jest wykonywane wczesną wiosną (polega na usunięciu przemarzniętych pędów oraz redukcji i skracaniu łóz. Zbyt późno przeprowadzone cięcie wiosną nasila fazą płacz łozy (intensywny wyciek soków z ran) (Myśliwiec 1992).
Przerzedzanie latorośli i kwiatostanów wykonuje się przez wycięcie nadmiernej liczby pędów w celu poprawy warunków fitosanitarnych i żywieniowych. W tym samym czasie wykonuje się korekty liczby gron. Pozostawienie mniejszej liczby gron sprzyja lepszej jakości owoców. Zawsze najsłabsze kwiatostany powinny być usuwane (Lisek 1991).
Cięcie pasierbów i pędów syleptycznych. Pasierby należy bezwzględnie wycinać, gdyż zbyt mocno zagęszczają krzewy. Pędy syleptyczne (przedwczesne) można wyciąć, lub skrócić za 2-3 liściem (Myśliwiec 2013).
Uszczykiwanie wierzchołków latorośli w okresie przed kwitnieniem jest wskazane w przypadku odmian silnie rosnących. Przycięcie wierzchołków powoduje chwilowe hamowanie wzrostu i tym samym powoduje zmianę dystrybucji substancji odżywczych ku rozwijającym się kwiatostanom. Zabieg ten wykonuje się przed kwitnieniem.
Letnie ogławianie wierzchołków latorośli ma za zadanie przyśpieszyć ich drewnienie. W zależności od odmiany wykonuje się je od połowy lipca, do połowy września. Właściwie przeprowadzone ogławianie pozytywnie wpływa na proces drewnienia pędów oraz przyczynia się do lepszego nasłonecznienie gron.
Obrywanie liści (odsłanianie gron) jest dokonywane tuż przed osiągnięciem przez owoce dojrzałości zbiorczej. Polega ono na usunięciu 3-4 najniżej położonych liści na każdej latorośli w taki sposób by grona ujrzały światło dzienne.
Cięcie odmładzające. Z upływem na najstarszych częściach winnego krzewu pojawiają się słabsze latoroślą. Dlatego należy je co kilka lat je odmładzać. Wyrosłą w pobliżu pnia łozę nie usuwa się, lecz skraca na 1-2 pąki. Wyrosłe z nich pędy w następnym roku należy ciąć na owocowanie, tworząc nowe ramię owocujące. Całe stare ramię owoconośne można wówczas zastąpić nowym. Odmładzanie ma pozytywny wpływ na stan zdrowotny i kondycję krzewów (Senator 2008).
Ciecie sanitarne polega na usuwaniu pędów uszkodzonych przez choroby, szkodniki lub w skutek otarć. uszkodzone fragmenty pędów należy wyciąć, a rany zdezynfekować. Cięcie sanitarne to również wycinanie pędów przemarzniętych (Myśliwiec 2013).

Sposoby regulacji i płodności krzewów
Winorośl charakteryzuje się silnym wzrostem, są jednak odmiany o średnim lub słabym wzroście. W przypadku prowadzenia winnicy w formach wysokich należy wybierać odmiany charakteryzujące się wystarczająco silnym wzrostem, a w przypadku słabiej rosnących zdecydować się na materiał szczepiony na podkładkach silnie rosnących. Dużo trudniejsze jest prowadzenie winorośli w niskich formach. W takim przypadku niezależnie od formy krzewu konieczne jest prowadzenie silnego cięcia co silnie pobudza wzrost, redukują się substancje pokarmowe akumulowane przez rośliny, co przekłada się na uzyskanie jakościowo gorszych owoców. Niskie formy najlepiej sprawdzają się na suchych i ubogich glebach. Najsilniej rosną latoroślą skierowane pionowo, a najsłabiej skierowane ku ziemi, dlatego nawet wysoko prowadzone krzewy w formach zwisających latoroślach rosną słabiej.
Na przyciętej łozie najsilniej rosną latoroślą wyrastające z końcowych (najwyższych) pąków, co jest spowodowane dużo wyższym ciśnieniem soków na końcu łozy. Owoce na latoroślach wyrastających z dolnych części łozy, są z reguły gorszej jakości. W związku z tym, aby wzrost latorośli i jakości owoców była wyrównana wykonuje się odginanie łozy do poziomu, do tego potrzebne jest rusztowanie. Regulowanie plenności krzewów odbywa się za pomocą sterowania liczbą pąków pozostawionych na łozach. Aby obliczyć stopień obciążenia krzewów owocowaniem, należy uwzględnić stan zdrowotny i ogólną kondycję krzewów, wilgotność i żyzność gleby oraz współczynnik plenności danej odmiany. Jest to stosunek liczby gron na krzewie do liczby latorośli (Myśliwiec 2013).